Xian Ni ตอนที่ 100: คมดาบแห่งความเมตตา หรือ หยดน้ำตาแห่งการสูญเสีย? (ซับไทย)
เรื่องสั้น: ฝืนลิขิตฟ้าข้าขอเป็นเซียน ตอนที่ 100 – หยดน้ำตาแด่วิญญาณหุ่นเชิด บทนำ ณ ดินแดนโบราณที่กำลังพังทลาย เวลาคือศัตรูตัวฉกาจ หวังหลิน ต้องเร่งชิงดวงจิตของตนกลับคืนมาก่อนที่ทุกสิ่งจะสูญสลายไปพร้อมกับมิติแห่งนี้ แต่เส้นทางของเขากลับไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เมื่อเบื้องหน้าคือดวงจิตอารักษ์ธาตุทองอันแข็งแกร่ง และเบื้องหลังคือโศกนาฏกรรมของสหายที่รอคอยการปลดปล่อย เนื้อเรื่อง การต่อสู้ในดินแดนที่ใกล้จะล่มสลายนั้นดุเดือด หวังหลินต้องเผชิญหน้ากับดวงจิตธาตุทองที่แฝงเร้นในคมดาบอันบ้าคลั่ง ด้วยไหวพริบ เขาสังเวย สวี่ลี่กั๋ว จอมมารคู่ใจ (ที่ไม่เต็มใจ) ให้เป็นเหยื่อล่อเพื่อเปิดทางให้ตนเองบุกเข้าไปยังใจกลางของภูเขาจิตวิญญาณ ที่นั่น เขาได้พบกับภาพที่น่าสลดใจ หงเตี๋ย สตรีผู้เคยเป็นยอดฝีมือ บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงหุ่นเชิดไร้วิญญาณของ เชียนฝู นางถูกควบคุมให้โจมตีเขาอย่างบ้าคลั่ง แต่ในแววตาที่ว่างเปล่านั้น ยังคงหลงเหลือเศษเสี้ยวแห่งตัวตนที่กรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด “ฆ่า…ข้า…ทีเถอะ…เจ้าหนู…” นางวิงวอนด้วยเสียงที่ขาดห้วง “ข้า…ควบคุมตัวเองไม่ได้…มีชีวิตอยู่แบบนี้…มีแต่ความเจ็บปวด” หวังหลินยืนนิ่ง หัวใจของเขาหนักอึ้ง การสังหารคู่ต่อสู้ที่น่าเคารพในสภาพเช่นนี้คือการกระทำที่ขมขื่นที่สุด แต่การปล่อยให้นางมีชีวิตอยู่ในสภาพหุ่นเชิดก็คือความโหดร้ายที่ยิ่งกว่า “ข้า…หวังหลิน…ขอคารวะในศักดิ์ศรีของท่าน” เขาเอ่ยขึ้น “สู้ตาย…ข้าจะส่งเจ้าไปสู่สุคติเอง” ดาบของเขาปลิดชีวิตนางลง พร้อมกับปลดปล่อยดวงวิญญาณของนางให้เป็นอิสระ ก่อนสิ้นใจ หงเตี๋ยได้มอบความลับเกี่ยวกับแก่นแท้ของเชียนฝูให้แก่หวังหลิน มันคือ “ความปรารถนาที่ไม่สิ้นสุด” และทิ้งท้ายด้วยคำขอร้องสุดท้าย “ช่วยข้า…ฆ่าเชียนฝู…ได้หรือไม่?” พร้อมกับของขวัญอำลา…กุหลาบสีครามที่จะเบ่งบานในฤดูใบไม้ผลิปีหน้า บทสรุป การเดินทางของหวังหลินต้องดำเนินต่อไปพร้อมกับภาระที่หนักอึ้งยิ่งขึ้น การเสียสละของหงเตี๋ยไม่ใช่จุดจบ […]