นิรันดร์กาล ภาค 5 ตอนที่ 10 ฟางหานใช้ร่างเผ่าเทพทะลวงเซียน! เจ้าสำนักลงมือเอง เปิดทางหนีจากวิมานไท่หยวน! |
บทสรุปและเนื้อเรื่อง พลังเทพดูดกลืน! ฟางหานทะลวงขีดจำกัดแห่งเซียน 📝 บทนำ ในตอนที่ 10 ของนิรันดร์กาลนี้ ฟางหานต้องเผชิญกับช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดในการบำเพ็ญเพียร เมื่อเวลาภายในตำหนักเซียนไท่หยวนผ่านไปถึง 15 ปี แต่ความก้าวหน้ายังติดขัดเนื่องจากสภาพแวดล้อมที่ขาดแคลนพลังปราณเซียน อย่างไรก็ตาม การปรากฏตัวของ ‘เผ่าเทพ’ และการค้นพบคุณสมบัติของ ‘ต้นไม้แห่งโลก’ ได้มอบโอกาสทองอันน่าตกตะลึงในการทะลวงขีดจำกัด ในขณะเดียวกัน เจ้าสำนักสูงสุดจากสำนักอวี้ฮั่วก็เปิดฉากการโจมตีเพื่อทำลายค่ายกลช่วยเหลือศิษย์รักของเขา นี่คือการแข่งกับเวลาทั้งการบำเพ็ญและหนีรอดจากวิมานเซียนที่เต็มไปด้วยภัยอันตราย 🎬 เนื้อเรื่องย่อ ฟางหานใช้เวลา 15 ปีภายในตำหนักเซียนไท่หยวน (เทียบเท่ากับเพียงสิบวันครึ่งเดือนภายนอก) และทำสำเร็จถึงขั้นสูงสุดของ “กระจกหยินหยาง” แต่ไม่สามารถทะลวงขอบเขตเทียนหยวนได้ เนื่องจากตำหนักเซียนขาดธาตุทั้งห้าและพลังวิญญาณ การสนทนาระหว่างฟางหานกับมังกรน้อยและคนหัวโบราณเผยให้เห็นถึงการปรากฏตัวของ “เผ่าเทพ” ซึ่งถูกสังหารจนหมดสิ้นไปเมื่อหมื่นปีก่อน ฟางหานแสดงความกังวลว่าโลกเสวียนหวงกำลังจะเกิดความหายนะอีกครั้ง คนหัวโบราณจึงเผยความลับสำคัญ: ต้นไม้แห่งโลกของฟางหานสามารถดูดกลืนพลังงานดั้งเดิมที่ลึกลับที่สุดในโลก ซึ่งก็คือพลังของเผ่าเทพได้ ฟางหานตัดสินใจใช้ร่างเผ่าเทพที่เขามีอยู่เพื่อเป็นแหล่งพลังงานเสริม โดยผสานเข้ากับวิชาโลก, ร่องรอยแห่งไม้เหลืองแท้จริง และดอกบัวเขียว ทำให้เขาสามารถดูดซับต้นกำเนิดของเผ่าเทพได้อย่างสมบูรณ์ และทะลวงเข้าสู่ขอบเขต เทวะมนุษย์ (มหัศจรรย์สวรรค์แห่งพลังจิต) ได้สำเร็จ ขณะเดียวกัน ภายนอก เจ้าสำนักสูงสุดของสำนักอวี้ฮั่ว ได้นำศิษย์มาโจมตีเขตป้องกันของตำหนักเซียนไท่หยวนด้วยวิชาที่ทรงพลัง (วิถีสุญญากาศหยินหยาง) เพื่อเปิดทางให้ฟางหานหนีออกมา แม้ว่าการกระทำนี้จะเสี่ยงต่อการถูกกล่าวหาว่าโลภในตำหนักเซียนก็ตาม การโจมตีจากภายนอกทำให้กลไกป้องกันโบราณที่เรียกว่า ‘ชงหัวทิงกู่’ […]