ข้าก็แค่ฝึกวิชาหนึ่งแสนปี ตอนที่ 295
One Hundred Thousand Years of Qi Refining ข้าก็แค่ฝึกวิชาหนึ่งแสนปี ตอนที่ 295 บทนำ: สู่เกาะลอยฟ้าปริศนา ในดินแดนที่ศาสตราวุธโบราณและพลังอำนาจคือทุกสิ่ง การเดินทางของ ‘สวี่หยาง’ และพวกพ้องได้นำพวกเขามาสู่เกาะลอยฟ้าของเผ่าอินทรีสวรรค์ ที่ซึ่งสมบัติล้ำค่าถูกซ่อนไว้ในกรงที่ไม่มีใครทำลายได้… หรืออย่างน้อยก็ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้น เรื่องเล่า: ปริศนากรงรัตติกาล การเดินทางเริ่มต้นขึ้นเมื่อสวี่หยางและพรรคพวกมาถึงอาณาเขตของเผ่าอินทรีสวรรค์ ท่ามกลางม่านหมอกหนา พวกเขาได้พบกับศาสตราวุธโบราณในตำนาน “กรงรัตติกาลซู่เย่” สิ่งก่อสร้างขนาดมหึมาที่ร่ำลือกันว่ากักขังได้ทุกสรรพสิ่ง และไม่มีผู้ใดทำลายมันได้ สวี่หยาง: “กรงรัตติกาลซู่เย่… ไม่สามารถทำลายด้วยพลังที่รุนแรงได้ ทุกครั้งที่โจมตี คือการหลอมตัวกรงให้แข็งแกร่งขึ้น มีแต่จะทำให้มันแข็งแกร่งจนทำลายไม่ได้มากขึ้นเท่านั้น” พรรคพวกของเขาไม่เชื่อและลองใช้พลังทั้งหมดเข้าโจมตี แต่ผลลัพธ์ก็เป็นดังที่สวี่หยางว่า กรงกลับแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เมื่อตระหนักว่าการใช้กำลังนั้นไร้ประโยชน์ สวี่หยางจึงทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด… แทนที่จะทำลายมัน เขากลับใช้พลังของตนเอง “เก็บ” กรงทั้งใบมาเป็นของตนเองอย่างง่ายดาย! เมื่อเข้าสู่ภายในกรง พวกเขาก็ได้พบกับความจริงที่น่าตกตะลึง “สมบัติล้ำค่า” ที่ถูกซ่อนไว้ไม่ใช่ทองคำหรืออาวุธวิเศษ แต่คือเหล่าหญิงสาวเผ่าวิหคที่ถูก ‘เลี่ยหลิง’ เจ้าของกรงคนปัจจุบันกักขังและล้างสมองให้เชื่อว่าการเป็นทาสรับใช้คือความสุขสูงสุด สวี่หยาง: “สิ่งที่กักขังพวกนางไว้ ไม่ใช่กรงมาตั้งแต่แรก” คำพูดของเขาเผยให้เห็นปัญหาที่แท้จริง: กรงที่มองไม่เห็นทางความคิดนั้นแข็งแกร่งและน่ากลัวกว่ากรงกายภาพที่เขาเพิ่งเก็บมาเสียอีก ตัวละครเด่นในฉาก สวี่หยาง […]