TICK WARS v2 — Bull vs Bear
ทดสอบ Order Flow & Wyckoff ด้วย Tick Data ตลาดหุ้นไทยจริง
สปอยล์ คัมภีร์วิถีเซียน ตอนที่ 146: ทางแยกแห่งชะตา! หานลี่อำลา หรือถึงคราต้องเรียกว่า “จอมมารเฒ่าหาน” ?
บทนำ: การเริ่มต้นในดินแดนใหม่
หลังจากหลบหนีจากทะเลดาวอลวนมาได้อย่างหวุดหวิด หานลี่, จื่อหลิง และ เหมยหนิง ก็ได้มาถึงดินแดนใต้หล้าที่ไม่คุ้นเคย สำหรับหานลี่ ผู้ซึ่งพลังบำเพ็ญอยู่ในขั้นสร้างแก่นปราณช่วงปลายแล้ว เป้าหมายต่อไปของเขาชัดเจน นั่นคือการหาที่เก็บตัวฝึกตนเพื่อทะลวงสู่ขั้น “ทารกวิญญาณ” ซึ่งเป็นขอบเขตแห่งอำนาจที่แท้จริง แต่สำหรับสหายร่วมทางทั้งสอง การเดินทางครั้งนี้เพิ่งเริ่มต้น และบาดแผลในใจยังคงสดใหม่
เนื้อเรื่อง: บทสนทนาแห่งการตัดสินใจ
ณ สถานที่พักพิงชั่วคราว บรรยากาศเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน เหมยหนิงผู้สิ้นหวังจากการสูญเสียพี่ชายและมีพลังบำเพ็ญเพียงน้อยนิด ได้เอ่ยขึ้นด้วยความท้อแท้
“พี่ชายก็ไม่อยู่แล้ว… ไม่สู้หาผู้บำเพ็ญระดับสูงสักคน ฝากตัวพึ่งพิงไปเสีย…”
คำพูดนั้นถูกขัดขึ้นโดยจื่อหลิงทันที “น้องหญิง ไม่ได้เด็ดขาด! หากไปเจอคนใจคดอำมหิตเข้า อาจจะถูกทำร้ายจนถึงแก่ชีวิตก็เป็นได้” จื่อหลิงผู้ซึ่งเพิ่งสูญเสียคนสำคัญไปเช่นกัน พยายามปลุกใจเหมยหนิงให้เข้มแข็ง
หานลี่ซึ่งฟังอยู่เงียบๆ ได้ปฏิเสธคำขอติดตามของเหมยหนิงอย่างตรงไปตรงมาแต่ก็มีเหตุผล
“แม่นางเหมย ข้าหานเป็นคนสันโดษ ศัตรูที่ข้าไปหาเรื่องไว้ล้วนแต่เป็นยอดฝีมือล้นฟ้า ก่อนที่จะเข้าสู่ขั้นทารกวิญญาณ ข้าหานเองก็ยังเอาตัวไม่รอด หากเกิดเรื่องขึ้นมา ข้าคงไม่อาจคุ้มครองเจ้าได้ มีแต่จะเพิ่มความเจ็บปวดให้เปล่าๆ”
แทนที่จะให้ความหวังลมๆ แล้งๆ หานลี่ได้มอบ “โอสถเจี่ยงเฉิน” โอสถล้ำค่าสำหรับสร้างแก่นปราณให้แก่เหมยหนิง พร้อมกับคำแนะนำที่ผลักดันให้นางยืนหยัดด้วยลำแข้งของตัวเอง “สู้รวบรวมความกล้า ตั้งใจบำเพ็ญเพียร ไม่แน่ว่าอาจจะเป็นเหมือนแม่นางจื่อหลิง สร้างแก่นปราณได้สำเร็จด้วยตัวเอง”
ในขณะเดียวกัน จื่อหลิงก็จมอยู่กับความเศร้าโศกเมื่อได้รับของดูต่างหน้าจากสหายที่ล่วงลับ หานลี่ได้เล่าเรื่องของ “สหายเก่า” คนหนึ่งให้ฟัง เป็นเรื่องของหมอหญิงธรรมดาผู้ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา แม้จะเป็นเพียงมนุษย์ แต่กลับกล้าต่อกรกับผู้บำเพ็ญเซียนเพื่อล้างแค้นให้ครอบครัว และใช้ชีวิตที่สั้นนักอย่างเจิดจรัส เรื่องเล่านี้ได้สะท้อนให้เห็นมุมที่อ่อนโยนและความนับถือที่เขามีต่อสตรีผู้แข็งแกร่งคนนั้น และมันก็ช่วยปลอบประโลมจิตใจของจื่อหลิงได้ไม่น้อย
ในที่สุดก็ถึงเวลาต้องแยกทาง จื่อหลิงกล่าวกับหานลี่ด้วยรอยยิ้มที่มีความนัย
“เมื่อได้พบกันอีกครั้ง ข้าคงต้องเรียกท่านว่า ‘ท่านบรรพจารย์หาน’ แล้วกระมัง… หรือว่า… ตามนิสัยเด็ดขาดในการสังหารของพี่หาน ควรจะเรียกว่า ‘จอมมารเฒ่าหาน’ ดี”
หานลี่รับคำท้านั้นไว้ ก่อนจะมุ่งหน้าออกเดินทางเพียงลำพัง โดยมีเป้าหมายคือ “สำนักเมฆาคล้อย” สถานที่ซึ่งเขาจะใช้เป็นฐานที่มั่นในการทะลวงสู่ขั้นต่อไป
สรุปและข้อคิด
ตอนนี้เป็นบทสรุปของการเดินทางร่วมกัน และเป็นจุดเริ่มต้นของเส้นทางสายใหม่ของแต่ละคน เผยให้เห็นปรัชญาการเอาตัวรอดของหานลี่ที่เชื่อมั่นในพลังของตนเองมากกว่าสิ่งอื่นใด แต่ในขณะเดียวกันก็แสดงให้เห็นว่าเขาไม่ใช่คนไร้หัวใจ แต่เลือกที่จะช่วยเหลือผู้อื่นในทางที่ผลักดันให้พวกเขาเติบโตและแข็งแกร่งขึ้นด้วยตนเอง
ตัวละครเด่น:
ข้อคิดชวนคิด: การพึ่งพาผู้อื่นอาจเป็นทางที่ง่ายดายในระยะสั้น แต่การสร้างพลังให้ตนเองนั้นคือหลักประกันที่มั่นคงที่สุดในโลกของผู้บำเพ็ญเพียรที่เต็มไปด้วยอันตราย การตัดสินใจของหานลี่ในตอนนี้ คือการสอนบทเรียนที่สำคัญที่สุดให้กับสหายของเขา นั่นคือ “จงเป็นที่พึ่งแห่งตน”
record-of-mortals-journey-ep146-hanli-parting-ways-spoilError: Contact form not found.