มหาศึกล้างพิภพ EP.181: พลังที่แท้จริงของหลัวเฟิง! เมื่อ “เจ้าบ้า” สังหารอมตะ!
เรื่องสั้น: บทเพลงอำลาแห่งสมรภูมิ บทนำ: รสชาติของความทรงจำ ณ สุดขอบจักรวาล ในสมรภูมินอกเขตแดนที่ความตายเป็นดั่งเงาตามตัว เหล่านักรบแห่งกองยานไท่เหอได้ร่ำสุราเพื่อไว้อาลัยแด่ “เจ้าเจ็ด” สหายร่วมรบคนล่าสุดที่จากไป “กว่า 3 หมื่นปีมานี้ พี่น้องร่วมเป็นร่วมตายของข้า… ต้องจากไปทีละคน” เสียงของหัวหน้าทีมเหมินเวยน่าสั่นเครือ แต่แววตากลับมุ่งมั่น “หวังว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่ จะมีชีวิตรอดกลับไป!” สิ้นเสียง ทุกคนก็ยกแก้วขึ้นดื่ม ดั่งคำสัญญาที่ให้ไว้กับผู้ที่ล่วงลับและตัวเอง ท่ามกลางพวกเขา “เจ้าบ้า” หรือหลัวเฟิง ชายหนุ่มผู้เงียบขรึมได้แต่เพียงมองภาพนั้นเงียบๆ เนื้อเรื่อง: การเปิดเผยของ “คนบ้า” ความสงบถูกทำลายลงด้วยสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉิน ยานของเผ่าอสูรปรากฏกายขึ้นอย่างโอหัง “เผ่ามนุษย์ชั้นต่ำ! อีกไม่นาน… เราจะต้องเหยียบย่ำพวกมันไว้ใต้ฝ่าเท้าให้จงได้!” เสียงของแม่ทัพเผ่าอสูรเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม พวกมันคือ “เผ่าอสรพิษจือเชียนว่าน” ระดับราชันย์ที่มาพร้อมกับกำลังรบระดับอมตะถึงสี่ตน สถานการณ์สิ้นหวังในทันที “จบสิ้นแล้ว… พวกมันจะฆ่าเราแค่พลิกฝ่ามือ” เหล่านักรบมนุษย์กัดฟันกรอด แต่ใจกลับไม่ยอมแพ้ “แต่ต่อให้ต้องตาย ก็อย่าให้ศัตรูสมหวังง่ายๆ!” การต่อสู้ที่ดุเดือดปะทุขึ้น เหมินเวยน่าใช้เถาวัลย์เมฆาโลหิตระดับอมตะเข้าต่อกร แต่ก็ทำได้เพียงพันธนาการศัตรูที่แข็งแกร่งที่สุดไว้ชั่วคราว ในวินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง หลัวเฟิงก็ก้าวออกมา “ข้าจะจัดการเอง!” “เจ้าบ้า! เจ้าเป็นแค่นักสู้นะ!” สหายตะโกนห้าม แต่สายไปแล้ว […]