ฝืนลิขิตฟ้า ข้าขอเป็นเซียน ตอนที่ 112: หวังหลิน ปะทะ ขุนพลอสูร! เมื่อปัญญาคืออาวุธที่แท้จริง!
สรุปเนื้อเรื่องสั้น “ฝืนลิขิตฟ้า ข้าขอเป็นเซียน” ตอนที่ 112: ปัญญาแห่งการถอย บทนำ: สู่เมืองอสูร หลังจากวางรากฐานอำนาจและค่ายกลพิทักษ์ให้กับ “เผ่าหลอมวิญญาณ” จนแข็งแกร่ง หวังหลินตระหนักดีว่าพลังของเขายังไม่เพียงพอที่จะทะลวงสู่ขั้น “เวิ่นติ่ง” เป้าหมายต่อไปคือ “เมืองโบราณอสูร” ดินแดนที่อำนาจคือทุกสิ่ง เพื่อแสวงหาตำแหน่งและทรัพยากรในการบำเพ็ญเพียร เขาได้พาสองศิษย์ติดตามไปด้วย หนึ่งคือ “หู่เผา” เด็กหนุ่มผู้มีพรสวรรค์ และอีกหนึ่งคือ “สิบสาม” เด็กหนุ่มผู้เงียบขรึม ดื้อรั้น แม้เส้นชีพจรจะขาดสะบั้น แต่จิตใจกลับเด็ดเดี่ยวอย่างน่ากลัว เนื้อเรื่อง: การปะทะแห่ง “จิต” การมาถึงเมืองอสูรไม่ใช่เรื่องง่าย เมื่อถูกทหารยามปากพล่อยดูแคลน “สิบสาม” ผู้ภักดีต่อหวังหลินดั่งเทพเจ้า ก็ระเบิดพลังเข้าใส่ทันที หวังหลินต้องหยุดยั้งศิษย์ของตน พร้อมสอนบทเรียนแรกในดินแดนเถื่อนแห่งนี้ “เส้นทางแห่งการบำเพ็ญ… แข็งแกร่ง… แต่ก็เปราะบาง จงจำไว้… ไม่จำเป็นต้องหยิ่งผยอง แต่ก็ห้ามขี้ขลาด!” หวังหลินกล่าวสอน “การควบคุมได้… คือหัวใจสำคัญ” ความวุ่นวายครั้งนี้ดังไปถึงหูขุนพลผู้คุมเมือง “ม่อลี่ไห่” แม่ทัพภูตผู้น่าเกรงขาม เมื่อหวังหลินแสดงเจตจำนงว่าต้องการตำแหน่งในกองทัพ ม่อลี่ไห่จึงยื่นข้อเสนอที่แสนจะง่ายงาม… แต่โหดเหี้ยม “ถ้าเช่นนั้น… ก็ให้ข้าผู้เป็นแม่ทัพได้ดูหน่อย ว่าเจ้ามีปัญญาแค่ไหน!” […]